მეგობარი და კიდევ უფრო მეტი

დღეს 21-ი იანვარია, ზოგისთვის  ჩვეულებრივი 21 იანვარი, მაგრამ ჩემთვის ყოველთვის არაჩვეულებრივი იქნება, იმიტომ, რომ ამ დღეს დაიბადა ჩემი ადამიანი, მე მას სხვას ვერაფერს დავარქმევ,   ის ჩემია და მორჩა,  🙂   ჩემი სულის ნაწილია.  ხშირად ყოფილა, რომ სრულებით არ მდომებია ცხოვრება, სრულებით უაზრობად მომჩვენებია ყველაფერი, მაგრამ მერე ჩავფიქრებულვარ და გამხსენებია  ის,  ჩემი ადამიანი, ხოდა აქ თითქოს განათდება ხოლმე …..  მახსენდება ყველაფერი კარგი,  ყველაფერი ის,  რაც გვაკავშირებს, უამრავი ისტორია, უამრავი ამბავი – სახალისოც და არასახალისოც, მოსაწყენიც და არამოსაწყენიც, დიდებული და არადიდებული, სასაცილო და ძალიან სასაცილო:),  ეს ჩვენი ისტორიებია,  ჩვენი ცხოვრების ისტორიები, რომელიც სულ გვემახსოვრება. 🙂   ყოველი ასეთი ჩაფიქრების შემდგომ, ისევ ვბრუნდები უკან ამ ცხოვრებაში , ისევ მიბრუნდება იმედი, ისევ მიბრუნდება ხალისი, მერე რა, რომ ხშირად ვწუწუნებთ, მერე რა, რომ ხშირად ისე არ ხდება, როგორც ვგეგმავთ, მერე რა რომ ხშირად არ ვართ კმაყოფილები ცხოვრებით და უამრავი წვრილმანი თუ მსხვილმანი გვანერვიულებს, მიუხედავად ამისა,  მაინც არ ვკარგავთ იმედს და მაინც გვჯერა, რომ წავალთ იქ სადაც წავალთ, ჩვენ გარეწარ ოპტიმისტებს  🙂  გვჯერა რომ, მაინც ისე იქნება ყველაფერი, როგორც საჭიროა.

მე ის ყველაზე კარგად მიცნობს, უბრალოდ მიყურებს და შეუძლია სულში ჩაიხედოს, ხო! ჩემს სულში და დაინახოს ყველაფერი, უთქმელად გამიგოს, ჩემი თავლებით მიხვდეს რა მჭირს, მე არასდროს ვფიქრობ, რომ ის გამკიცხავს, რაც არ უნდა გავაკეთო… ვიცი რომ შემიძლია ვუთხრა ყველაფერი, მოვუყვე ყველა ამბავი –   კარგიც და ცუდიც,  ვიცი რომ გულისყურით მომისმენს და ვიცი რომ  სწორად მირჩევს,  ან  სულაც  არ მირჩევს,  მაგრამ უბრალოდ გამამხნევებს და ცხოვრების ხალისს დამიბრუნებს.  მე მასში ვაფასებ  უბრალოებას, და მხიბლავს მისი ადამიანობა. მე ის უზომოდ მიყვარს, ხანდახან სიტყვებიც არ კმარა, რომ გადმოვცე ჩემი მისდამი დამოკიდებულება, მე მისთვის არ დამენანება  თუნდაც მთელი ჩემი ცხოვრება……..

ძალიან გამიძნელდა ამ პოსტის დაწერა, არადა რატომღაც მეგონა ადვილად შევძლებდი, მაგრამ რთული ყოფილა წერა იმ ადამიანზე, ვინც ჭეშმარიტად გიყვარს და ვისაც ჭეშმარიტად აფასებ. ამიტომ აღარ გავაგრძელებ, დანარჩენს დავიტოვებ ჩემთვის და ვიტყვი მხოლოდ  ერთ რამეს,  მე  ბედნიერი ვარ!!!! იმიტომ რომ მე მყავს სულის მეგობარი. …….. და მე ჩემ სულის მეგობარს ვუსურვებ ბედნიერებას,  ფანტასტიკურად დიდ  ბედნიერებას………..

ხო ეიფელის მწვერვალზე იმ სიტყვებს აღარ ვიტყვით, იმიტომ რომ იმიტომ !!! 🙂

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s