უიმედოდ იმედიანი

     გაუქრა შთაგონების წყარო, თითქოს ამოიწურა ყველაფერი ის რაზეც ფიქრობდა, ამოიწურა ის ვისზეც ფიქრობდა,  თითქოს საფიქრალი აღარ აქვს, თითქოს დარჩა მარტო ამ სამყაროში, სრულიად დაკარგული დროსა და  სივრცეში, ავიწყდება დღეები არ აინტერესებს თარიღები, ყველაფერმა დაკარგა ფასი….. დაეკარგა ინტერესი ყველა და ყველაფრის მიმართ, იღიმის და ეს ღიმილიც უღიმღამოა, ფიქრობს და ეს ფიქრიც უაზროა,  წარსული გაქრა, აწმყოც და მომავალიც ბუნდოვანია…….. ასე ბოდავს ეს ბოლო დღეები და რაღაც წერტილამდე მისული ფიქრობს გამოსავალზე,  სადღაც უნდა, სადღაც შორს, სადღაც იქ სადაც გაექცევა, მაგრამ რას გაექცევა  არ იცის,  მაგრამ უნდა, ოღონდ აქ არა და სხვაგან ყველგან, არადა იცის  რამდენიმე დღე და ისევ აქაურობაზე დაიწყებს ფიქრს და განუზომელი სევდა შემოაწვება, მაგრამ მაინც იქ უნდა,  იქ  სხვაგან….ოცნების ადგილას….  ამ ღრმა  დეპრესიის ჟამს მხოლოდ ამაზე ეფიქრება, მაგრამ  სადაა ეს ადგილი?   არსებობს კი  ადგილი, სადაც სიმშვიდეს იგრძნობს,  სადაც იქნება ის და მხოლოდ ის ყველა სხვა სატანჯველი ფიქრის გარეშე,  სამწუხაროა, მაგრამ ალბათ ასეთი ადგილი არც არსებობს.  სადაც არ უნდა წავიდეს ყველგან  თან გაჰყვება ეს შემაძრწუნებებლი შეგრძნებები,  ყველგან თან სდევს სევდიანი თვალები, მაგრამ მაინც…… გამოსავალი არსებობს, რა თქმა უნდა არსებობს, ყველაფერს აქვს დასაწყისი და დასასრული,   ეს ნაცრისფერი ზამთარიც დასრულდება,  ხო დასრულდება და მერე გაზაფხულდება,  მის სულშიც გაზაფხულდება,     ცოტა დრო უნდა, სულ ცოტაც და გაივლის ყველაფერი გაივლის,   ეს კოშმარული სიზმრებიც დამთავრდება, რომელიც იშვიათად, მაგრამ მაინც შემაწუხებლად მოქმედებს მასზე, დასრულდება და დაბრუნდება  ის,  ისევ  მხიარული, ხალასი, სიცოცხლისმოყვარული,  ისე როგორც ადრე, ისე როგორც მაშინ, როცა უხაროდა,   პატარა წვრილმანიც ბედნიერს ხდიდა…. ამიერიდან არაფერს დაიმახსოვრებს, არაფერს გაიხსენებს, არაფერს ინანებს, არაფერზე  იტირებს, არაფერზე იდარდებს, იფიქრებს  მომავალზე, კარგ მომავალზე, იფიქრებს  ბედნიერებაზე, რომელიც მოვა აუცილებლად მოვა,  იფიქრებს კარგ ადამიანებზე, შეიყვარებს ღირსეულებს…..აღარასდროს იფიქრებს ლაჩრებზე, აღარ გაიმეორებს ადრე დაშვებულ შეცდომებს….  ისე იცხოვრებს, როგორ ცხოვრებაზეც   ყოველთვის ოცნებობდა,  ჯერ კიდევ მაშინ ოცნებობდა, როცა ვარდისფერი სათვალე ეკეთა და სჯეროდა მომავლის, სჯეროდა ადამიანების, უბრალოდ სჯეროდა…… ახლაც დაიჯერებს, ყველაფერს თავიდან დაიწყებს, ყველაფერს გადალახავს , ყველა სიძნელეს  გაუძლებს  და მაინც  იპოვის  ბედნიერ საკუთარ თვს…..

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s