Archive | ნოემბერი 2014

არეული აზრები

ზის  და უსმენს სიჩუმეს , არადა რა სულის შემხუთველია ეს იდუმლება, მაგრამ ამავე დროს, რა მიმზიდველი, გონებაში იმდენი რამე დაუშვა, პატარ-პატარა სიგიჟეები განახორციელა, პატარა ბავშვივით ოდნავ ღია დატოვა გონების და გულის კარები, ოდნავ,  სულ ოდნავ მიიხურა კარი, ვინმე მისნაირისთვის.

1111111111ცხელი ორთქლი და უსაშველო სიცხე ხით მოჭედილ პატარა ოთახში, თავიდან სულით გათბა,  მერე  ფიქრებმა აიხსნეს აღვირი,  მიჩქმალულმა ფანტაზიებმა  ტვინის ზედაპირზე დაიწყეს ხეტიალი…. დაიწყეს და მოიცვეს მთელი ცნობიერება,  აუხსნელმა შეგრძნებებმა აურიეს თავ-გზა…

ბრძოლის ველი ფორმალური ომით, არაფერი ახალი არაფერი ძველი, ყველაფერი აქვეა აწმყოს და მომავლის გასაყარზე…წინ მიდის და უკან რჩება, სინათლეში ბნელსაც ხედავს….. მოჩვენებები დახეტიალობენ მის წინ მის უკან, მის პირად სივრცეში….ქრებიან და ჩნდებიან, მერე ისევ ქრებიან, სამუდამოდ ქრებიან….

გადაეშვა თბილ და ცისფერ წყალში , უწონობაში ჰარმონია იგრძნო ,  თითქოს დაფრინავს სრულიად უფრთოდ, თითქოს ყოვლისშემძლეა , შენელდა კადრი,  შეჩერდა დრო,  მორჩა წამიც, ფერებმა დაიწყეს ერთმანეთში აღრევა…ათასნაირი ფერადოვნება, სიმსუბუქე სულის და ხორცის…water

ნელ-ნელა წაშალა და გადაშალა ყველაფერი ადრინდელი,  გამოანთავისუფლა ტვინი აწ უკვე უსარგებლო, დროის მფლანგველი მოგონებებისგან, აღარაფერი დარჩა მისი, საკუთრივ მას მიკუთვნებული,  არც გული არც გონება არც მოგონებები,   გაატანა თბილ და ცისფერ  წყალს…..

ამოვიდა სველი, გაწუწული და ცოტა ბედნიერი…..